Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Ζήτω οι αναλύσεις


Καιρέ  του ποιητή σε ξέκανα επιτέλους,
τρύπησα την καρδιά σου μ’ ένα αριστερό κλικ.
Τα βιαστικά μου πλήκτρα, η εξόδιος ακολουθία σου.
Μολύβι δεν θα επουλώσει το τραύμα  σου,
μελάνι δεν θα γιατρέψει τις πληγές σου.
Μονάχα αναλύσεις από δω και πέρα. 
Οικονομικές, Κοινωνικές, Πολιτικές.
Τσιρότα χωρίς τραύμα από κάτω.
Τι ευλογημένη γενιά είμαι;
Η γενιά του μη πόνου.
Πόση χαρά νιώθω που πέθαναν οι ποιητές;
Πολύ ενοχλητική φάρα.
Τώρα απερίσπαστος θα διαβάσω μιαν ακόμα ανάλυση, πριν κοιμηθώ,
για να ’μαι μέσα στα πράγματα. 
Να ξέρω τι γίνεται
να 'χω, πάνω απ’ όλα, ύπνο ελαφρύ και ατάραχο.

(Αγαπητοί φίλοι αυτού του τετραδίου, συμπαθάτε με για τα αδέξια ποιητικά βήματα. Δεν σπούδασα την τέχνη του λόγου. Τα μαθηματικά και ο προγραμματισμός στη συνέχεια, με απορρόφησαν ολοκληρωτικά. Στη μνήμη του Κώστα Μόντη που σαν σήμερα το 2004 μας άφησε, απολογούμαι για τον βλακώδη εγωισμό μου, να βάλω την πληροφορία πάνω από την ποίηση. Για την ανοησία μου να έχω για τα πλείστα, μια έτοιμη απάντηση και μάλιστα αιτιολογημένη.).